Pier Paolo Pasolini debuteerde als dichter en romancier. Nadat hij voor een film van Fellini het scenario had geschreven, waagde hij zijn kans als regisseur. In zijn beginperiode maakte hij films in de traditie van het Italiaanse neorealisme. Vooral 'Mamma Roma', met de magnifieke Anna Magnani, kende veel weerklank. Later maakte hij verrassender keuzes. Zo bekeek hij het Christusverhaal door een marxistische bril in 'Il vangelo secondo Matteo'. Zijn aandacht voor mythen en allegorieën komt tot uiting in zijn verfilming van 'Edipo Re' en 'Medea', met de beroemde operazangeres Maria Callas in haar enige filmrol.
In de jaren zeventig verfilmde Pasolini drie klassieke werken over liefde en lust : 'Il Decamerone', 'Il racconti di Canterbury' en 'Il fiore delle mille e una notte'.
Vlak voor zijn gewelddadige dood maakte hij het schokkende “Salo o le centoventi giornate die Sodoma”, een op de Marquis de Sade geïnspireerd werk waarin een aantal officieren van Mussolini zich in de fascistische republiek Salo teruggetrokken hebben. Ze houden zich onledig met het vernederen en martelen van een aantal tienerjongens –en meisjes.
Pasolini op cobra.be
Op cobra.be vindt u een aantal niet eerder uitgezonden interviews:
- begin jaren 60 : interview over zijn schrijverschap
- jaren 60 : interview over de documentairefilm 'La Rabbia' (De Haat)
- 1975: een van zijn laatste interviews, in het jaar van zijn dood, over de betekenis van zijn ophefmakende laatste film 'Salo of de 120 dagen van Sodom'
En verder nog uit het archief:
- Maria Callas over haar rol in 'Medea'
- Uit Première magazine van 1974 : het danseresje uit 1001 nacht danst in de tuinen van Cannes voor Roland Lommé
- Paul Verhoeven vergelijkt zijn beeld van het evangelie met dat van Pasolini
- …
Plus : getuigenissen van Eric Sleichim (Bl!ndman), Luc Devoldere (Ons Erfdeel) en Wim Vandekeybus (Ultima Vez) over Pasolini
